Boromir: Gondor’un Yiğit Komutanı

Biyografik Bilgiler

• Unvanı: Ak Kule Komutanı, Ak Kule’nin Yüce Muhafızı, Başkomutan, Şehir Prensi
• Konumu: Gondor
• Bağlılığı: Yüzük Kardeşliği
• Konuştuğu Dil: Ortak Lisan (Westron)
• Doğumu: Ü.Ç. 2978
• Ölümü: 26 Şubat Ü.Ç. 3019 (41 yaşında), Parth Galen yakınları
• Hanedanı: Húrin Hanedanı
• Ebeveynleri: II. Denethor ve Finduilas
• Kardeşi: Faramir
• Cinsiyeti: Erkek
• Boyu: Yaklaşık 1.93 metre
• Saç Rengi: Koyu ve uzun
• Göz Rengi: Gri
• Kıyafet ve Kuşamı: Kalkan, omuz askısında Ulu Boru, miğfer, altın kemer, Elf pelerini, kürklü pelerin, üzerinde beyaz taş bulunan gümüş boyunluk
• Silahı: Kılıç

Gondor Vekilharcı’nın varisi Boromir, hem Gondor’un savunmasında hem de Yüzük Kardeşliği’nin sadık bir üyesi olarak yiğitçe çarpışmış, gururlu ve asil bir İnsandı. Muazzam bir fiziksel güce ve cesarete sahipti. Yüzünde asil bir güzellik taşırdı; sakalsızdı, koyu renk saçları ve gri gözleri vardı. Bakışları gururlu ve sertti. Zengin ve gösterişli kıyafetler giyerdi; pelerininin içi kürk kaplıydı, boynunda ise tek bir beyaz taşın parladığı gümüş bir boyunluk taşırdı. Saçları omuzlarına dökülür, gümüş işlemeli Ulu Boru’yu bir omuz askısıyla yanında gezdirirdi.

Erken Dönem ve Ailesi

Boromir, II. Denethor ve Finduilas’ın ilk oğlu olarak Ü.Ç. 2978’de dünyaya geldi. Beş yıl sonra, 2983’te küçük kardeşi Faramir doğdu. 2984’e gelindiğinde babası Denethor, Gondor’un Hükümran Vekilharcı sıfatını aldı. Kralların soyu Güney’de tükendikten sonra Vekilharçlar asırlar boyunca Gondor’u yönetmiş olsa da, babasının asla Kral olamayacak olması Boromir’i daha çocuk yaşlardan itibaren içten içe rahatsız ediyordu.

Finduilas, Minas Tirith‘te mutlu değildi. Anduin‘in karşı yakasındaki Mordor‘da giderek büyüyen Gölge, ruhunu daraltıyordu. Boromir daha on, Faramir ise henüz beş yaşındayken hayata gözlerini yumdu. Eşinin ölümünün ardından Denethor, eskisinden çok daha asık suratlı, sessiz ve mesafeli birine dönüştü.

İki kardeş arasında küçüklükten beri derin bir sevgi bağı vardı; Boromir her zaman Faramir’e destek olan, onu koruyup kollayan bir ağabeydi. Ancak mizaçları birbirinden tamamen farklıydı. Babasının gözdesi Boromir, hem yüz hatları hem de gururuyla ona çok benzerdi fakat benzerlikleri bununla sınırlıydı. Daha çok eski zamanların Kralı Eärnur‘un ruhunu taşıyordu; hiç evlenmedi. Aklı fikri silahlarda, askerlikte ve savaştaydı. Eski savaşların anlatıldığı destanlar dışında irfanla veya ilimle pek ilgilenmezdi. Faramir de silah kullanmada ustaydı elbette, ancak doğası gereği daha ince ruhluydu; bilgiye ve kadim irfana değer verirdi. Denethor’un Boromir’i açıkça kayırmasına rağmen iki kardeş arasında hiçbir zaman kıskançlık ya da rekabet yaşanmadı. Zamanla cesur bir savaşçıya dönüşen Boromir, Gondor ordusunda komutanlığa yükselerek Ak Kule Yüzbaşısı, Ak Kule’nin Yüce Muhafızı ve Başkomutan unvanlarını aldı. Hükümran soyundan geldiği için Şehir Prensi olarak da anılırdı.

Rüya ve Osgiliath Savunması

Sauron‘un Osgiliath‘a saldırmasından bir gece önce Faramir defalarca kehanet dolu bir rüya gördü. Aynı rüya sonradan Boromir’e de malum oldu:

Rüyamda gördüm ki doğuda gökyüzü kararıyor, büyüyen bir gök gürültüsü duyuluyordu. Fakat Batı’da soluk bir ışık asılı kalmıştı ve o ışığın içinden, uzaktan ama berrak bir ses şöyle haykırıyordu:
Kırılmış Olan Kılıç’ı ara:
Imladris‘tedir onun meskeni;
Orada toplanacak divan
Morgul büyülerinden de kuvvetli.
Orada gösterilecek bir alamet
Kıyametin yaklaştığına dair;
Uyanacak çünkü Isildur’un Felaketi,
Ve Buçukluk çıkacak öne.

Ne Boromir ne de Faramir bu sözlerden pek bir şey anlayabildi. Gondor’un kadim bilgeliğine hakim olan babalarına danıştılar. Denethor onlara sadece Imladris olarak da bilinen Ayrıkvadi’nin, Yarı-elf Efendi Elrond‘un yaşadığı çok uzaklardaki kuzey vadisi olduğunu söyleyebildi.

Ertesi gün, 20 Haziran 3018’de, Yüzük Savaşı‘nın şafağı sökerken Sauron Osgiliath’a saldırdı. İşgalci ordunun başında Nazgûl Efendisi vardı; yaydığı o korkunç kötülük hissi, Gondor’un en cesur askerlerinin bile geri çekilmesine sebep oldu. Boromir, köprüyü savunan son birliğin komutanıydı. Adamlarıyla birlikte Orklara kök söktürdüler ve Düşman’ın nehri geçmesini engellemek için nihayetinde köprüyü arkalarından yıktılar. Köprünün yıkılmasıyla birlikte Boromir, Faramir ve yanlarındaki iki kişi, başarıyla savundukları batı yakasına yüzerek geçmek zorunda kaldı.

Ayrıkvadi Yolculuğu

Savaşın ardından Faramir, gördükleri rüyanın anlamını çözmek ve Gondor’a yardım bulmak için Imladris’i bulmaya can atıyordu. Ancak yolların belirsizlik ve tehlikelerle dolu olduğunu çok iyi bilen Boromir, kardeşini koruma içgüdüsüyle bu zorlu görevi üstlendi. Denethor isteksizce onay verince, Boromir 4 Temmuz’da yola koyuldu.

Yaklaşık 1.930 kilometre süren bu yolculuk 110 gününü aldı. Rohan Geçidi‘ni aşıp Dumanlı Dağlar‘ın batısındaki topraklardan kuzeye doğru ilerledi. Büyük zorluklar atlattı; çünkü o topraklar artık çürümeye yüz tutmuştu, eski köprü kalıntıları dışında Kuzey-Güney Yolu‘ndan eser kalmamıştı. Tharbad yakınlarında, yıkık bir köprünün oluşturduğu tehlikeli bir sığlıktan Gri Sel‘i geçerken atını kaybetti (at daha sonra Rohan‘daki evine dönmeyi başardı). Yolun geri kalanını yayan yürümek zorunda kaldı.

Boromir, 24 veya 25 Ekim’in ilk saatlerinde Ayrıkvadi’ye vardı. Aynı günün ilerleyen saatlerinde Elrond Divanı‘na katıldı. Frodo ve Bilbo‘yu gördüğünde şaşkınlığını gizleyemedi; zira Gondorlular Buçuklukları sadece efsanelerden bilirdi ve rüyasında bahsedilen ırkın onlar olduğu gün gibi ortadaydı. Batıdiyar‘ın dört bir yanından gelen temsilciler mevcut durumu tartışırken, Boromir Gondor’un amansız nöbetinden ve Mordor güçlerini Anduin’in ötesinde tutmak için verdikleri kanlı mücadeleden bahsetti. Divana askeri bir yardım dilenmek için değil, sadece akıl danışmak için geldiğini açıkça belirtti.

Gördüğü rüyayı anlattığında bilmecelerin cevapları da bir bir ortaya çıktı: Aragorn, Elendil‘in kılıcı Narsil‘in kırık parçalarını çıkardı; Buçukluk Frodo ise Isildur’un Felaketi olan Tek Yüzük‘ü havaya kaldırdı. Boromir, Yüzük’ü bir silah olarak kullanabileceklerini öne sürerek onu Gondor’a götürmesine izin vermesi için Divan’ı ikna etmeye çalıştı:

“Neden hep saklamaktan, yok etmekten söz ediyorsunuz? Neden Ulu Yüzük’ün en ihtiyacımız olan anda, bize hizmet etmesi için elimize geçtiğini düşünmüyoruz? Özgürlerin Özgür Beyleri onu kullanarak Düşman’ı pekâlâ alt edebilir. Bence Düşman’ın en çok korktuğu şey de bu. Gondor İnsanları cesurdur, asla boyun eğmezler; ama yenilebilirler. Cesaretin önce güce, sonra da bir silaha ihtiyacı vardır. Eğer dediğiniz gibi bir kudreti varsa, Yüzük sizin silahınız olsun. Alın onu ve zafere yürüyün!”

Ancak Elrond, Yüzük’ün kimse tarafından iyilik uğruna kullanılamayacağını, er ya da geç her eylemi ve niyeti kötülüğe saptıracağını, geriye tek çare olarak yok etmenin kaldığını anlattı. Boromir bu duruma sadece “Öyle olsun” demekle yetindi.

Yüzük Kardeşliği

Boromir’in başından beri asıl amacı Minas Tirith’e dönmekti, bu yüzden 18 Aralık’ta Yüzük Kardeşliği’ne seçildi. 25 Aralık 3018’de Kafile Ayrıkvadi’den ayrılırken, Boromir her yolculuk öncesi âdeti olduğu üzere Ulu Boru’sunu öttürdü.

Kafile 11 Ocak 3019’da Kızılboynuz‘a ulaştığında şiddetli bir tipiye yakalandı. Boromir, soğuktan sayıklamaya başlayan Frodo’yu karın içinden çekip çıkardı ve daha önce tavsiye ettiği üzere herkesin yanında taşıdığı odun parçalarını yakarak Kafileyi donmaktan kurtardı. Ertesi sabah Aragorn ile bedenlerini siper edip karları yararak bir yol açtılar ve dört Hobbit’i güvenli bir şekilde dağın eteklerine taşıdılar.

Kızılboynuz Geçidi kapanınca Boromir, Dumanlı Dağlar’ın batısından güneye inerek Rohan Geçidi’nden geçmeyi veya Isen nehrini aşıp Uzunkıyı ve Lebennin‘e ulaşmayı teklif etti. Saruman‘ın ihanetini hatırlatan Gandalf bu fikre karşı çıktı ve Moria Madenleri‘ni önerdi. Boromir, Kafiledeki herkes aleyhine oy vermedikçe o yola girmeyeceğini kestirip atsa da, aniden duyulan Warg ulumaları fikrini değiştirmesine yetti. Kurt sürüsü saldırdığında kıyasıya dövüştü; Gandalf onları ateşle defetmeden önce canavarlardan birinin kafasını uçurdu.

Durin’in Kapıları‘na vardıklarında Gandalf’ın parolayı bilmemesine sinirlenen Boromir, o karanlık göle bir taş fırlatarak durgun suları dalgalandırdı. Bu hamle, kapılar tam açıldığı sırada Frodo’ya saldıran Sudaki Gözcü‘yü uyandırmıştı. Gözcü arkalarından çıkışı kapatırken, Kafile madenlere kıl payı sığınabildi.

15 Ocak’ta Kardeşlik Mazarbul Odası‘nda saldırıya uğradı. Boromir batı kapısını tutarak cesurca çarpıştı, bir Mağara Trolü‘nün koluna öyle bir kılıç çaldı ki kılıcı çentildi. Kapı parçalandığında sayısız Ork kesti; devasa bir Ork reisi onu yere serip Frodo’yu mızrakla şişirene kadar durmadı. Aragorn o reisi öldürdü; ardından ikisi kalanları püskürterek Kafilenin kaçmasına zaman kazandırdı. Khazad-dûm Köprüsü‘nde ise bir Balrog yollarını kesti. Boromir’in Ulu Boru’sunu öttürmesiyle düşmanlar bir an duraksadı. Gandalf diğerlerine kaçmalarını söylerken, Boromir ve Aragorn onunla omuz omuza durdu. Boromir “Gondor!” diye nara atarak ileri atıldığı sırada, Gandalf köprüyü parçalayarak Balrog’la birlikte dipsiz karanlığa düştü. Geri kalanlar Moria’dan kaçarken en arkadan gelip onları kollayan yine Boromir’di.

Aragorn Kafileyi Lothlórien‘e doğru yönlendirdiğinde, Boromir Gondor’da orman hakkında anlatılan ürkütücü efsaneleri hatırlatarak bu fikre karşı çıktı. Aragorn, ormandan ancak kalbinde kötülük olanların ya da kötülük getirenlerin korkması gerektiğini söyledi. Altın Orman’da Kafilenin iradesini sınamak için hepsinin gözlerinin içine bakan Galadriel Hanım’ın huzuruna çıkarıldılar. Onun niyetinden şüphe duyan Boromir şöyle diyecekti:

“Belki bu sadece bir sınavdı ve kendi iyi amaçları uğruna düşüncelerimizi okumayı amaçlamıştı; ama neredeyse bizi yoldan çıkardığını ve verebileceğini iddia ettiği gücü bize sunduğunu söyleyecektim. Dinlemeyi reddettiğimi söylememe gerek yok elbette. Minas Tirith’in İnsanları sözlerine sadıktır.”

Boromir, Hanım’ın kendisine ne vaat ettiğini söylemeyi reddetse de Yüzük Taşıyıcısı ile Elf Hanımı arasındaki o sessiz sohbete dair içini kemiren bir meraka kapılmıştı. 16 Şubat’ta yola çıkmadan hemen önce Galadriel, Boromir’e altın bir kemer hediye etti.

Nehrin batı yakasından doğrudan Minas Tirith’e gidilmesini tavsiye eden Boromir, en nihayetinde Aragorn’un kararına boyun eğmişti. Fakat Frodo’nun Yüzük’ü tek başına yok etme niyetini içten içe sorguluyor, “onun topraklarına güçsüz gitmenin delilik olduğunu” savunarak ölüme yürümek yerine güçlü bir kaleyi savunmanın daha mantıklı olduğuna inanıyordu. Anduin üzerinden yola çıktıklarında Boromir, kayığı Merry ve Pippin ile paylaştı. Giderek Yüzük’ün düşüncesine esir düşüyordu; kendi kendine mırıldanıyor, tırnaklarını kemiriyor ve gözlerinde tuhaf bir parıltıyla sürekli Frodo’nun kayığının dibinden kürek çekiyordu.

23 Şubat gecesi Sarn Gebir‘in hırçın sularına vardıklarında doğu yakasından atılan Ork oklarının hedefi oldular. Gökyüzünde, Nazgûl’ün bindiği Korkunç Yaratık belirdi; ta ki Legolas onu bir okla indirene kadar. Boromir nehri terk edip güneybatıya, Entsuyu‘na ve Gondor’a yönelmeleri gerektiği konusunda şiddetle diretti. Frodo’nun Amon Hen‘e giden Aragorn’u takip etmeye kararlı olduğunu anladığında, o yüce tepeye kadar gideceğine ancak daha ileri adım atmayacağına yemin ederek geri adım attı. Ardından akıntıları geçmek için kayıkları omuzlayan Aragorn’a yardım etti.

Yüzük Kardeşliği’nin Dağılışı ve Boromir’in Ölümü

26 Şubat’ta Kafile Nen Hithoel‘e ulaştığında artık bir yol ayrımındaydılar. Düşünmek için ormanın derinliklerine dalan Frodo’nun peşine Boromir takıldı. Elrond ve Gandalf’ın öğütlerine güvenmediğini, inancının askeri güçte olduğunu söyleyerek Yüzük’ü Minas Tirith’e götürmesi için Frodo’yu ikna etmeye çalıştı:

“Doğru yürekli İnsanlar yozlaşmazlar. Biz Minas Tirith İnsanları, yıllar süren çetin sınavlar boyunca inancımızı koruduk. Büyücü-beylerin gücünü arzulamıyoruz; sadece kendimizi savunacak gücü, haklı bir dava için gereken kuvveti istiyoruz. Şuna bak! Tam da çaresiz kaldığımız an, tesadüf eseri Güç Yüzüğü karşımıza çıkıyor. Bu bir armağan; Mordor’un düşmanlarına verilmiş bir armağan. Onu kullanmamak, Düşman’ın gücünü ona karşı çevirmemek delilik olur. Sadece korkusuz ve merhametsiz olanlar zafere ulaşabilir. Şu saatte bir savaşçı, ulu bir komutan neler yapmaz ki? Aragorn neler yapmaz? O reddederse, neden Boromir olmasın? Yüzük bana Hükmetme gücü verir. Mordor ordularını nasıl da önüme katar sürerdim, bütün insanlar sancağımın altında toplanırdı!”

Yüzük’ün çekimi zihnini tamamen ele geçirmişti. Sauron’u deviren kudretli bir kral olma hayallerine dalmıştı. Frodo onu reddettiğinde öfkeye kapıldı ve şiddete başvurarak Yüzük’ü zorla almaya kalkıştı. O güzelim yüzü korkunç bir hal almış, gözlerinde vahşi bir ateş harlanmıştı. Frodo Yüzük’ü takıp gözden kayboldu. Ne yaptığının dehşetiyle birden kendine gelen Boromir, gözyaşları içinde Frodo’nun geri dönmesi için yalvardı ama artık çok geçti.

Kampa döndüğünde yalnızca Frodo’yla tartıştığını ve Hobbit’in ortadan kaybolduğunu itiraf edebildi. Frodo’yu aramak için fırlayıp giden Merry ve Pippin’in peşinden gidip onları korumasını emretti Aragorn. Boromir, Hobbitleri düzinelerce Uruk-hai tarafından kuşatılmış halde buldu. Birçoğunu biçip kalanlarını kaçırttı; fakat Hobbitleri geri götürürken en az yüz kişilik bir gücün saldırısına uğradılar. Ulu Boru’sunu avaz avaz çalarak onları korumak için aslanlar gibi dövüştü. Vücudu sayısız okla delik deşik olmasına rağmen kolayca can vermeyi reddetti; ta ki devrilip düşünceye ve Hobbitler esir edilene dek pes etmedi.

Aragorn onu etrafında yirmiyi aşkın ölü Ork’la, bir ağaca yaslanmış, hâlâ nefes alırken buldu. Kılıcı kabzasından kırılmış, Ulu Boru’su ikiye yarılmıştı. Boromir, o son anlarında Yüzük’ü Frodo’dan zorla almaya kalkıştığını itiraf etti:

“Elveda Aragorn! Minas Tirith’e git ve halkımı kurtar! Ben başarısız oldum.”

“Hayır!” dedi Aragorn, elini tutup alnından öperken. “Sen zafer kazandın. Çok az kişi böyle bir zafere ulaşabilmiştir. Huzur içinde uyu! Minas Tirith düşmeyecek!”

Aragorn, onun onurunu geri kazandığını söyleyerek içini ferahlattı. Aragorn, Gimli ve Legolas; Boromir’in cansız bedenini kayıklardan birine yatırdılar. Parçalanmış borusunu ve kılıcını kucağına, düşmanlarının silahlarını ise ayaklarının ucuna bıraktılar. Cenaze kayığını Rauros Çavlanı‘ndan aşağı süzülmesi için sulara terk ettiklerinde, Aragorn ve Legolas onu “Uzun Boromir, Güzel Boromir, Yiğit Boromir” diye anarak Boromir’in Ağıdı’nı söylediler.

Üç gece sonra, 29 Şubat’ta Osgiliath’ta Anduin kıyılarında oturan Faramir, kayığın süzülerek yanından geçtiğini gördü. Günler önce uzaklardan gelen Ulu Boru’nun sesini işitmişti; şimdi ise ağabeyinin cansız bedeni yarılan borusu olmaksızın tam karşısındaydı. Borunun iki yarısı daha sonra kıyıya vurdu ve Denethor’a götürüldü. Söylentilere göre Boromir’i taşıyan kayık, Anduin’i aşıp Büyük Deniz‘e açılmıştı.

Mirası ve İsim Kökeni

Boromir’e, Gondor’un eski Vekilharçlarından biri olan tarihi Boromir‘in ismi verilmişti. Karma dil biçimlerine sahip nadir Gondor isimlerinden biridir. İsim; Sindarin dilinde “sadık, güvenilir adam, sadık hizmetkâr” anlamına gelen boro(n) kelimesi ile Quenya dilinde “mücevher, değerli eşya, hazine” anlamına gelen míre (mir) kelimesinin birleşiminden türemiştir.

Edebi Paralellikler

Boromir ile Şarlman’ın şövalyesi Roland arasında birçok benzerlik bulunduğu iddia edilir. Her ikisi de beyaz bir boru taşır, lordlarının diyarını savunan ordu komutanlarıdır, içlerindeki kibir ortak zaaflarıdır ve devasa bir düşman ordusuna karşı yoldaşlarını korurken yaban ellerde trajik bir şekilde can vermişlerdir. Tıpkı Sarazenlerle savaşırken Şarlman’ı çağırmak için olifant borusunu öttüren Roland gibi, Boromir de Aragorn için Ulu Boru’sunu çalmıştır. Her iki destanda da yardım, ancak her şey için çok geç olduğunda yetişebilmiştir.

---

---

• YouTube
• Discord

Yüzüklerin Efendisi ile Orta Dünya’dan ilginç bilgileri kaçırmamak için takip etmeyi unutmayın.

Eğer bir Yüzüklerin Efendisi hayranıysanız, Orta Dünya sohbetleri için sizi Discord kanalımıza davet ediyoruz: https://discord.gg/ortadunya